اين دو باز مىگردد ، و خواستار جاه و شهرت در واقع طالب سلطه و غلبه است ، و در اين صورت از رذائل قوهء غضب مىباشد ، و اگر براى رسيدن به كاميابى شهوات و لذات نفس حيوانى و بهيمى باشد ، از رذائل قوهء شهوت بشمار مىرود ، و اگر از هر دو جهت باشد از رذائل مشترك آن دو قوه است ، به اين معنى كه هر دو در پديد آمدن اين صفت دخالت دارند . و اصل اين است كه هر دو قوه در حدوث حب جاه و شهرت مشتركند ، بر خلاف مالدوستى كه بيشتر براى رسيدن به لذات قوهء شهويّه است ، و نادر است كه صرفا براى استيلا به سبب مالكيّت و توانائى بر تصرف در مال باشد ، و از اين رو آن را متعلَّق به قوهء شهوت ذكر كرديم .